Bijzonder
‘Je bent bijzonder’, zei Maker tegen Regenboog.
Regenboog staart verlegen naar de grond. ‘Dat zegt U tegen iedereen’, mompelt ze zachtjes. ‘Als iedereen bijzonder is, dan is dat niet meer bijzonder toch?’
Weet je wie Ik ben? Zei Maker.
Ik heb jou je vorm gegeven, en ook het gras, de wolken, die bloemen daar in het veld. Zie je hoe de bomen groeien? En geen enkele is hetzelfde.
Zelfs elk blaadje bekijk Ik alsof het het eerste blaadje is dat Ik zie. Alles is met een bedoeling gemaakt en in unieke schoonheid tot stand gekomen.
‘Wat zie jij?’Vraagt Maker aan Regenboog.
Regenboog kijkt om zich heen. ‘Ik zie dat alles wat U heeft gemaakt iets heeft dat ik niet heb. ‘Die bomen daar staan sterk geworteld in de aarde, een storm blaast hen niet eenvoudig omver. Zulke kracht bezit ik niet.
Het gras in het veld wuift sierlijk door de wind bewogen en verfrissende dauw bekleedt haar. Die frisheid ontbreekt mij.
Ik vlieg niet zoals vogels hoog in de lucht en bouw geen raatwerk zoals de bijen dat doen.
Ik voel mij eigenlijk nutteloos en waardeloos,’ zucht Regenboog.
Maker kijkt Regenboog liefdevol aan. ‘Ik heb jou gemaakt te zijn zoals jij bent.
Je hoeft je niet met de boom te vergelijken, of zelfs maar een boom te willen zijn. Je bent geen zon, lucht, of maan dat je je vergelijkt met een van hen.
Jij, jij bent van Mij. Kijk naar Mij en ontdek jouw schoonheid die uit Mij komt. Kijk naar Mij en je zal leren schoonheid te zien zoals ik die zie.’
Regenboog kijkt naar Maker en begint steeds meer te stralen.
De bijen, vogels, het gras, de prachtige bloemen, allemaal kijken zij met bewondering toe terwijl de kleuren van Regenboog steeds krachtiger tevoorschijn komen.
Een boom merkt op, ‘straalde ik maar zoals zij!’.
Maker glimlacht.
‘Weet je? Je bent bijzonder.’
(copyright marc korf 2009/2010)
